خدمات تلفن همراه

پست های : بر قامت دلربای مهدی.صلوات

بر قامت دلربای مهدی.صلوات  

ﺁﯾﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺁﻥ ﻣﻨﺎﺩﯼ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺷﻨﯿﺪﻩ‌ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﮐﻪ ‌ﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﻃﻌﻢ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﭼﺸﯿﺪ؟ ﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻔﺮ ﻃﻮﻻ‌ﻧﯽ ﭘﯿﺶ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﯼ؟ ﯾﻘﯿﻦ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺭﺳﯿﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ؟

_________________________________________مرگ
ﻣﺮﮒ ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ، ﺩﯾﺮ ﯾﺎ ﺯﻭﺩ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﮐﻢ ﯾﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺁﻥ ﻭ ﺣﻮﺍﺩﺛﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ‌ﮔﯿﺮﺩ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﻭ ﯾﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ‌ﺍﯾﻢ، ﺍﺯ ﻣﻌﺎﺩ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺣﺸﺮ ﻧﯿﺰ ﮐﻢ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ. ﻣﺮﮒ ﻓﺮﺁﯾﻨﺪﯼ ﻋﺎﻟﻢ ﮔﯿﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﺩ ﺧﺘﻢ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﯾﺰﯼ ﮐﻨﺪ. ﺍﻣّﺎ ﺁﯾﺎ ﻣﺮﮒ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﯾﯽ ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺷﺪ؟


ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﺳﻔﺮ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺩﺭﺍﺯﯼ ﭘﯿﺶ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺪﺍﻥ ﺳﻔﺮ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻥ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻗﻄﻌﯽ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺳﻔﺮ ﺍﺯ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﻭﺳﺎﯾﻞ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺳﻔﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﻧﯿﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﺭﺍ ﻣﻬﯿّﺎ ﻣﯽ‌ﺳﺎﺯﯾﺪ. ﺍﻣﺎ ﺁﯾﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺁﻥ ﻣﻨﺎﺩﯼ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺷﻨﯿﺪﻩ‌ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﮐﻪ‌ﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﻃﻌﻢ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﭼﺸﯿﺪ؟ ﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻔﺮ ﻃﻮﻻ‌ﻧﯽ ﭘﯿﺶ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﯼ؟ ﯾﻘﯿﻦ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺭﺳﯿﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ؟
 ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ در کلام مولا علی)ع(:
«ﭘﺴﺮﮐﻢ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﭘﯿﺸﺎﻣﺪﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺁﯾﯽ ﺑﺎﺵ ﻭ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﮐﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﻔﺘﻪ ﺷﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﺑﺪ. ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺁﺧﺮﺕ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ‌ﻫﺎ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ  ﺩﺭﺩﻧﺎﮎ ﺁﻥ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﯾﺎﺩ ﺁﺧﺮﺕ ﺯﻫﺪ ﻭﺭﺯﯼ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ‌ﺁﻣﻮﺯﺩ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺧﻮﺍﺭ ﻣﯽ‌ﺳﺎﺯﺩ. ﻭ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺩﻟﮕﺮﻣﯽ ﺍﻫﻞ ﺩﻧﯿﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻪ‌ﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﯽ‌ﭘﺮﻧﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻓﺮﯾﻔﺘﻪ ﺳﺎﺯﺩ. ﭼﻪ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﯿﺰ ﻭﺻﻒ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻧﻬﺎﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺯﺷﺘﯽ‌ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺭﺍﯾﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﮔﺸﺎﺩﻩ.» ( ﻧﻬﺞ ﺍﻟﺒﻼ‌ﻏﻪ، ﻧﺎﻣﻪ 31)ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﺳﺒﺐ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﻗﯿﻖ‌ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻼ‌ﺵ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ‌ﺍﺵ ﻧﺴﺎﺯﺩ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‌ﺍﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺧﺮﺕ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁﻣﺪﻥ ﻣﺮﮒ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻧﺸﻮﺩ ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﺑﺪ

ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﯽ‌ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺁﺩﻣﯽ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﯽ‌ﺩﺍﻧﻨﺪ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺸﻌﺎﻉ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ. ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮒ‌ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼ‌ﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﺸﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﯾﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ‌ﺍﺵ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﮐﻢ‌ﺗﺮﯾﻦ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﺪﺍﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﻤﯽ‌ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮﺩ.

 ﻋﻠﺖ ﻏﻔﻠﺖ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺁﺭﺍﻡ ﺳﺎﺯﻧﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺳﺎﺯﻧﺪ ﺗﺎ ﻋﻠﺖ ﺑﯽ ﻗﺮﺍﺭﯼ‌ﺍﺵ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻬﺎﻧﻪ‌ﻫﺎﯼ ﻗﺒﻠﯽ ﺭﺍ ﺳﺮ ﻧﮕﯿﺮﺩ ﻣﺜﻼ‌ً ﺍﺳﺒﺎﺏ ﺑﺎﺯﯼ‌ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﯾﺎ ﺳﻌﯽ ﺩﺭ ﺧﻨﺪﺍﻧﺪﻥ ﺍﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺳﺎﺯﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮔﯿﺮﯼ‌ﺍﺵ ﻭ ﯾﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻥ ﮔﺮﯾﻪ ﺳﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﺒﺮﺩ. ﺣﮑﺎﯾﺖ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﯿﺴﺖ. ﺁﺩﻣﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺍﻣﺮﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﻏﺎﻓﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﺩﻧﯿﺎ. ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺁﺑﺎﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻢّ ﻭ ﻏﻢّ  ﺍﻧﺴﺎﻥ‌ﻫﺎ ﺷﺪﻩ. ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﻪ ﻫﺪﻑ ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺁﺩﻣﯿﺎﻥ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺍﺑﺪﯼ ﻭ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ ﻓﺮﺽ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﺮ ﮒ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺗﻮﻫﻤﯽ ﺑﯿﺶ ﻧﻤﯽ‌ﺩﺍﻧﺪ. ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺍﯾﺴﺘﮕﺎﻫﯽ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍﻫﯽ ﺩﯾﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.ﭘﺴﺮﮐﻢ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﭘﯿﺸﺎﻣﺪﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺁﯾﯽ ﺑﺎﺵ ﻭ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﮐﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﻔﺘﻪ ﺷﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﺑﺪﺗﺄﺛﯿﺮﺍﺕ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻭ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻠﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺭﺳﺘﺎﺧﯿﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﺎﺵ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ‌ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺁﮔﺎﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺍﻭﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﻻ‌ﺗﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻭﯼ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ، ﻧﯿﮏ  ﯾﺎ ﺑﺪ ﺍﻭ ﺣﺴﺎﺑﺮﺳﯽ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﻋﺎﺩﻻ‌ﻧﻪ‌ﺍﯼ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺧﻮﺍﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺳﺒﺐ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺸﻤﺎﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﻪ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﻭ ﺣﺴﺎﺑﺮﺳﯽ ﺩﻗﯿﻖ ﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺩﻗﯿﻖ ﻭ ﺳﺨﺖ ﮔﯿﺮ ﺑﺎﺷﺪ.
 ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﺳﺒﺐ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﻗﯿﻖ‌ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻼ‌ﺵ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ‌ﺍﺵ ﻧﺴﺎﺯﺩ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‌ﺍﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺧﺮﺕ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺁﻣﺪﻥ ﻣﺮﮒ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻧﺸﻮﺩ ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﺑﺪ.
ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﯾﺎﺩ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﺭ ﻭ ﮐﻮﭼﮏ ﺷﻤﺮﺩﻥ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺁﺧﺮﺵ ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ ﻭ ﮐﻮﭺ ﻭ ﺭﺣﻠﺖ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﺩﻣﯽ ﻓﻄﺮﺗﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﺑﺪﯾﺖ ﻭ ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮﯼ ﺳﻮﻕ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﻣﺎ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ‌ﺑﺮﺩ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺟﻬﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﻧﯿﺴﺖ ﻟﺬﺍ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﮐﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺁﻥ ﺁﺧﺮﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺮﮒ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ‌ﺍﯼ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﭘﺲ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺩﻣﯽ ﺣﮑﻢ ﻣﻘﺪﻣﻪ‌ﺍﯼ ﺍﺯ ﯾﮏ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﺎ « ﯾﺎﺩ ﺁﺧﺮﺕ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﺗﻮ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺧﻮﺍﺭ ﻣﯽ‌ﺳﺎﺯﺩ»
ﻣﺮﯾﻢ ﭘﻨﺎﻫﻨﺪﻩ 
ﺑﺨﺶ ﻧﻬﺞ ﺍﻟﺒﻼ‌ﻏﻪ ﺗﺒﯿﺎﻥ
_________________________________________

ﻣﻨﺎﺑﻊ:
ﻧﻬﺞ ﺍﻟﺒﻼ‌ﻏﻪ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺩﺷﺘﯽ
ﺍﻧﻮﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﻧﻬﺞ ﺍﻟﺒﻼ‌ﻏﻪ، ﻣﺤﻤﺪ ﺟﻌﻔﺮ ﺍﻣﺎﻣﯽ
ﭘﻨﺪ ﺟﺎﻭﯾﺪ ﺝ 1 ، ﻣﺼﺒﺎﺡ ﯾﺰﺩﯼ
1394/04/10 02:01:00.237
کد: 364968
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

: از پاهايی که نمی توانند تو را به ادای نماز ببرند، انتظار نداشته باش که تو را به بهشت ببرند.. قبرها، پر است از جوانانى که میخواستند در پیری توبه کنند... رسول الله فرموده اند ترک
نماز صبح : نور صورت
ظهر : بركت رزق
عصر : طاقت بدن
مغرب : فايده فرزند
عشاء : آرامش خواب را از بين میبرد

به نیت دعوت برای
"نماز
" به چند نفر بفرستید. ‌

---------------------— ✅علت نمازهای روزانه اززبان رسول خدا‌‌ صلی الله علیه واله✅‌

❄️چرانمازصبح می خوانیم:صبح آغازفعالیت شیطان است هرکه درآن ساعت نمازبگذارد وخودرادرمعرض نسیم الهی قراردهدازشرشیطان درامان میماند❄️

❄️چرانمازظهرمیخوانیم :ظهروقت به جهنم رفتن جهنمیان است لذاهرکه دراین ساعت مشغول عبادت شودازجهنم بیمه میشودد

❄️چرانمازعصرمی خوانیم :عصرزمان خطای آدم وحواست وماملزم شدیم دراین ساعت نمازبخوانیم وبگوییم ماتابع دستور خداییم ❄️

❄️چرانمازمغرب می خوانیم: مغرب لحظه پذیرفته شدن توبه حضرت آدم است وماهمه به شکرانه آن نمازمی خوانیم ❄️

❄️چرانمازعشامی خوانیم:نمازعشارابرای روشنایی وراحتی قبرامتم قرارداد❄️


منبع :علل الشرایع شیخ صدوق ص 337
1394/03/06 00:22:02.820
کد: 321924
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

ﮔﺎﻫﻰ ...
ﺩﻟﺖ
"ﺑﻪ ﺭﺍﻩ
" ﻧﯿﺴﺖ !
ﻭﻟﻰ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻰ ...
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﯿﺰﻧﻰ ﺑﻪ
"ﺁﻥ ﺭﺍﻩ
" ﻭ ﻣﯿﺮﻭﻯ ...
ﻭ ﻫﻤﻪ ،
ﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﺑﺎﻭﺭﺍﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ ...
ﮐﻪ ﺗــﻮ ..

" ﺭﻭﺑﺮﺍﻫﻰ !....
1394/02/25 00:23:29.420
کد: 309113
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

ﺣﺎﺝ ﺁﻗﺎ ﻗﺮﺍﺋﺘﯽ:

سؤال:
ﭼﺮﺍ ﺑﻌﻀﯽ آدمﻫﺎ ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮏﺗﺮﯾﻦ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﯽﺷﻦ، ﺍﻣﺎ ﯾﻪ عده ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺩﻟﺸﻮﻥ ﻣﯽﺧﻮﺍﺩ ﻣﯽﮐﻨﻦ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻫﻢ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ میکنن؟! ﭘﺲ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺧﺪﺍ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟

جواب:
ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺳﻪ ﺩﺳﺘﻪﺍﻧﺪ:
۱. ﻋﯿﻨﮏ
۲. ﻣﻠﺤﻔﻪ
۳. ﻓﺮﺵ

ﻭﻗﺘﯽ ﯾﮏ ﻟﮑﻪ ﭼﺎﯾی ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ ﺭﻭﯼ ﻋﯿﻨﮑﺖ،
"ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ
" ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
"ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ
" ﮐﺎﻏﺬﯼ ﭘﺎﮎ ﻣﯽﮐﻨﯽ!

ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﮑﻪ بنشیند ﺭﻭﯼ ﻣﻠﺤﻔﻪ، ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯼ
"ﺳﺮ ﻣﺎﻩ
" ﮐﻪ ﻟﺒﺎﺱﻫﺎ ﻭ ﻣﻠﺤﻔﻪﻫﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ، ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎ
"ﭼﻨﮓ” ‏(مثل ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺪﯾﻢ) ﻣﯽﺷﻮﯾﯽ!

ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﮑﻪ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ ﺭﻭﯼ ﻓﺮﺵ، ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯼ
"ﺳﺮ ﺳﺎل
" ﺑﺎ
"ﺩﺳﺘﻪ ﺑﯿﻞ
"ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺶ ﻣﯿﺎﻓﺘﯽ!

ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺑﻨﺪﻩﻫﺎﯼ مؤﻣﻨﺶ ﻣﺜﻞ ﻋﯿﻨﮏ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺑﻨﺪﻩﻫﺎﯼ ﭘﺎﮎ ﻭ ﺯﻻﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﻭﯼ ﭼﺸﻢ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ ﺧﻄﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ ‏(ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﻭ ﺧﻔﯿﻒ‏).

ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﺶ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﺎ ﭼﻨﮓ!

ﻭ ﺁﻥ ﮔﺮﺩﻥ ﮐﻠﻔﺖﻫﺎ، ﺭﺍ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﭼﺮﮎﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﺩ؛
‏(ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺮﯾﻢ: ﻣﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﻣﻬﻠﺖ ﻣﯽﺩﻫﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺮ
ﮐﻔﺮ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﯿﺎﻓﺰﺍﯾﻨﺪ)
ﻭ ﺳﺮ ﺳﺎﻝ ‏(ﻗﯿﺎﻣﺖ و ﯾﺎ ﻫﻢ ﺩﻧﯿﺎ ﻭ ﻫﻢ ﻗﯿﺎﻣﺖ‏) ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺍﺯ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﯾد.
1394/01/15 23:20:55.667
کد: 275557
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

بانو ..... روزهای عجیبی است
زمانه الک برداشته و سخت درحال الک کردن است....
لحظه ای هم صبر نمی کند !
یک روز چادر را الک کرد
و امروز دارد چادری ها را الک میکند!
بانوی چادری
دانه های الک زمانه ،ریز است
مبادا حیا و عفت و نجابت الک شود
و تو بمانی...
1394/01/15 23:17:14.287
کد: 275551
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

اتل متل یه بابا ... که اسم اون احمده

نمره جانبازی هاش...هفتادوپنج درصده

اون که دلاوری هاش...توجبهه غوغا کرده

حالا بیاین ببینین...کلکسیون درده

اون که تومیدون مین ...هزارتا معبر زده

حالا توی رخت خواب...افتاده حالش بده

بابام یادگاری از...خون وجنگ وآتیشه

با یاد اون زمونا...ذره ذره آب میشه

آهای آهای گوش کنید...درد دل بابارو

میخواد بگه چه جوری. ..کشتند بچه هارو

هیچ میدونی یعنی چی ...زخمی هارو بیاری

یکی یکی وبازور...تو آمبولانس بذاری؟

درست جلوی چشمات...همین طوری که میره

با شلیک مستقیم یه هو الو بگیره...همین جوری که میگفت

چشماشو به دیوار دوخت...انگار با این خاطره

بابام الو گرفت سوخت...گفتن این خاطره

بد جوری میسوزوندش...با بغض وناله میگفت

کاشکی که پر نبودش...آی قصه قصه قصه

نون وپنیر وپسته...هیچ تا حالا شنیدی

تانکها بشن قناصه...میدونی بعضی وقتا

تانکها قناصه بودن...تا سری رو میدیدن

اون سرو می پروندن...سه راه شهادت کجاست؟

میدونی دوشکا چیه؟...میدونی تانک یعنی چی؟

یا آرپی جی زن کیه؟...آرپی جی زن بلند شد

«ومارمیت»رو خوند...تانک اونو زودتر زدش

یه جفت پوتین ازش موند...یه بچه بسیجی

اون ور میدون مین ...زیر شنی های تانک

له شده بود رو زمین...خودم تو دیده بانی

با دوربین قرارگاه...رفیقمو میدیدم

تو گودی قتل گاه...آرپی جی تو سرش خورد

سرش که از تن پرید...خودم دیدم چند قدم

بدون سر میدوید...هیچ میدونی یه گردان

که اسمش الحدیده...هنوزم که هنوزه

گم شده ناپدیده...اتل متل توتولهوچشم تو چشم گلوله

اگه پاهت نلرزید...نترسیدی قبوله

دیدم که یک بسیجی...نلرزید اصلان پاهاش

جلو گلوله واستاد...زل زده بود تو چشاش

گلوله هم اومدو...از دو چشم مردونه

گذشت ویک بوسه زد...بوسه ای عاشقونه

عاشقی یعنی اینکه...چشمایی که تا دیروز

هزار تا مشتری داشت...چندش میاره امروز

اما غمی نداره ...چون عاشق خداشه

به جای مردم خدا...مشتری چشاشه

یه شب کنار سنگر...زیر سقف آسمون

میای پیش رفیقت...تو اون گلوله بارون

با این که زخمی شده...برات خالی میبنده

میگه من که چیزیم نیست...درد میکشه میخنده

انگاری که میدونی...دیگه داره می پره

دلت میگه که گلچین. ..داره اونو میبره

زل میزنی تو چشماش ...با سوزو آه وباشرم

بهش میگی داداش جون...فدات بشم دمت گرم

میزنی زیر گریه. ..اونم توآغوشته

تو حلقه دستاته...سرش روی دوشته

چون اجل معلق...یه دفعه یه خمپاره

هزار تا بذر ترکش...توی تنش میکاره

یهو جلوی چشم تو ...شره ی خون میگیره

بردار صیغه ایت ...تو بغلت میمیره

هیچ میدونی چه جوری...یواش یواش وکم کم

راوی یک خبر شی؟...یک خبر پر از غم؟

به همسر رفیقت...که صاحب پسر شد

بری بگی که بچه...یتیم و بی پدر شد

اول میگن نترسین...پاهاش گلوله خورده

چند روزه بستریه...زخمی شده نمرده

زل میزنه تو چشمات...قلبتو می سوزونه

یتیمی بچه شو . ..ازتو چشات میخونه

درست سال شصت ودو...لحظه تحویل سال

رفته بودیم تو سنگر ....رفته بودیم عشق وحال

تو اون شلوغ پلوغی ....همه چشارو بستیم

دستا توی دست هم ...دور سفره نشستیم

مقلب القلوب رو. ..با هم دیگه میخوندیم

زورکی نقل ونبات ...تو کام هم چپوندیم

هم دیگه رو بوسیدیم...قربون هم میرفتیم

بعد برا هم دیگه...جشن پتو گرفتیم

علی بود وعقیلی...من بودم مرتضی

سید بودو ابوالفضل...امیر حسین ورضا

حالا از اون بچه ها ...فقط مرتضی مونده

همون که گاز خردل ...صورتشو سوزونده

آهای آهای بچه ها...مگه قرار نذاشتیم

همیشه باهم باشیم...نداشتیما نداشتیم

بیاین واسه مرتضی...که شیمیایی شده

جشن پتو بگیریم...خیلی هوایی شده

میسوزه ومیخنده...خیلی خیلی آرومه

به من میگه داداش جون...کار منم تمومه

مرتضی منم ببر ...یا نرو پیشم بمون

میزنه تو صورتش ...داد میزنه مامان جون

گمامان میاد ودست...بابا جونو میگیره

بابام با این خاطره...روزی یه بار میمیره

فقط خاطره نیست که...قلب اونو سوزونده

مصلحت بعضی ها...پشت اونو شکونده

برا بعضی آدما...بنده های آب ونون

قبول کنین به خدا ...بابام شده نردبون

همون های که راه...دزدی رو خوب میدونن

ما خون دادیم و اونا...عین زالو میمونن

دشمنای انقلاب ...ترسوهای بی پدر

آهای غنیمت خورا...بپا بابا یواش تر

ای که به این انقلاب ...چسپیدی عین کنه

خط ونشون می کشی...النگوهات نشکنه

فکر نکنی علی رو ...ماها تنها میذاریم

ما اهل کوفه نیستیم ...دخلتونو میاریم.
1393/12/16 22:20:50.267
کد: 255744
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر
اتاق 11 - محرم

واااااي كه چقدر اين شعر زيباست



خواب بودم، خواب دیدم مرده ام/
بی نهایت خسته و افسرده ام/
تا میان گور رفتم دل گرفت/
قبر کن سنگ لحد را گل گرفت/
روی من خروارها از خاک بود/
وای، قبر من چه وحشتناک بود!
بالش زیر سرم از سنگ بود/
غرق ظلمت، سوت و کور تنگ بود/
هر که آمد پیش، حرفی راند و رفت/
سوره ی حمدی برایم خواند و رفت/
خسته بودم هیچ کس یارم نشد/
زان میان یک تن خریدارم نشد/
نه رفیقی، نه شفیقی، نه کسی/
ترس بود و وحشت و دلواپسی/
ناله می کردم ولیکن بی جواب/
تشنه بودم، در پی یک جرعه آب/
آمدند از راه نزدم دو ملک/
تیره شد در پیش چشمانم فلک/
یک ملک گفتا: بگو دین تو چیست؟
دیگری فریاد زد: رب تو کیست؟
گر چه پرسش ها به ظاهر ساده بود/
لرزه بر اندام من افتاده بود/
هر چه کردم سعی تا گویم جواب/
سدّ نطقم شد هراس و اضطراب/
از سکوتم آن دو گشته خشمگین/
رفت بالا گرزهای آتشین/
قبر من پر گشته بود از نار و دود/
بار دیگر با غضب پرسش نمود:
ای گنه کار سیه دل، بسته پر/
نام اربابان خود یک یک ببر/
گوئیا لب ها به هم چسبیده بود/
گوش گویا نامشان نشنیده بود/
نامهای خوبشان از یاد رفت/
وای، سعی و زحمتم بر باد رفت/
چهره ام از شرم میشد سرخ و زرد/
بار دیگر بر سرم فریاد کرد:
در میان عمر خود کن جستجو/
کارهای نیک و زشتت را بگو/
هر چه می کردم به اعمالم نگاه/
کوله بارم بود مملو از گناه/
کارهای زشت من بسیار بود/
بر زبان آوردنش دشوار بود/
چاره ای جز لب فرو بستن نبود/
گرز آتش بر سرم آمد فرود/
عمق جانم از حرارت آب شد/
روحم از فرط الم بی تاب شد/
چون ملائک نا امید از من شدند/
حرف آخر را چنین با من زدند:
عمر خود را ای جوان کردی تباه/
نامه اعمال تو باشد سیاه/
ما که ماموران حق داوریم/
پس تو را سوی جهنم می بریم/
دیگر آنجا عذر خواهی دیر بود/
دست و پایم بسته در زنجیر بود/
نا امید از هرکجا و دل فکار/
می کشیدندم به خِفّت سوی نار/
ناگهان الطاف حق آغاز شد/
از جنان درهای رحمت باز شد/
مردی آمد از تبار آسمان/
دیگران چون نجم و او چون کهکشان/
صورتش خورشید بود و غرق نور/
جام چشمانش پر از خمر طهور/
چشمهایش زندگانی می سرود/
درد را از قلب انسان می زدود/
بر سر خود شال سبزی بسته بود/
بر دلم مهرش عجب بنشسته بود/
کِی به زیبائی او گل می رسید/
پیش او یوسف خجالت می کشید/
دو ملک سر را به زیر انداختند/
بال خود را فرش راهش ساختند/
غرق حیرت داشتند این زمزمه/
آمده اینجا حسین فاطمه؟!
صاحب روز قیامت آمده/
گوئیا بهر شفاعت آمده/
سوی من آمد مرا شرمنده کرد/
مهربانانه به رویم خنده کرد/
گشتم از خود بی خود از بوی حسین (ع)/
من کجا و دیدن روی حسین (ع)/
گفت: آزادش کنید این بنده را/
خانه آبادش کنید این بنده را/
اینکه این جا این چنین تنها شده/
کام او با تربت من وا شده/
مادرش او را به عشقم زاده است/
گریه کرده بعد شیرش داده است/
خویش را در سوز عشقم آب کرد/
عکس من را بر دل خود قاب کرد/
بارها بر من محبت کرده است/
سینه اش را وقف هیئت کرده است/
سینه چاک آل زهرا بوده است/
چای ریز مجلس ما بوده است/
اسم من راز و نیازش بوده است/
تربتم مهر نمازش بوده است/
پرچم من را به دوشش می کشید/
پا برهنه در عزایم می دوید/
بهر عباسم به تن کرده کفن/
روز تاسوعا شده سقای من/
اقتدا بر خواهرم زینب نمود/
گاه میشد صورتش بهرم کبود/
تا به دنیا بود از من دم زده/
او غذای روضه ام را هم زده/
قلب او از حب ما لبریز بود/
پیش چشمش غیر ما ناچیز بود/
با ادب در مجلس ما می نشست/
قلب او با روضه ی من می شکست/
حرمت ما را به دنیا پاس داشت/
ارتباطی تنگ با عباس داشت/
اشک او با نام من می شد روان/
گریه در روضه نمی دادش امان/
بارها لعن امیه کرده است/
خویش را نذر رقیه کرده است/
گریه کرده چون برای اکبرم/
با خود او را نزد زهرا (س) می برم/
هرچه باشد او برایم بنده است/
او بسوزد، صاحبش شرمنده است/
در مرامم نیست او تنها شود/
باعث خوشحالی اعدا شود/
گرچه در ظاهر گنه کار است و بد/
قلب او بوی محبت میدهد/
سختی جان کندن و هول جواب/
بس بود بهرش به عنوان عقاب/
در قیامت عطر و بویش می دهم/
پیش مردم آبرویش می دهم/
آری آری، هرکه پا بست من است/
نامه ی اعمال او دست من است/
ناگهان بیدار گردیدم زخواب/
از خجالت گشته بودم خیس آب/
دارم اربابی به این خوبی ولی/
می کنم در طاعت او تنبلی؟
من که قلبم جایگاه عشق اوست/
پس چرا با معصیت گردیده دوست؟
من که گِریَم بهر او شام و پگاه/
پس به نامحرم چرا کردم نگاه؟
من که گوشم روضه ی او را شنید/
پس چرا شد طالب ساز پلید؟
چشم و گوش و دست و پا و قلب و دل/
جملگی از روی مولایم خجل/
شیعه بودن کی شود با ادعا؟
ادعا بس کن اگر مردی بیا/
پا بنه در وادی عشق و جنون/
حبّ دنیا را ز قلبت کن برون/
حبّ دنیا معصیت افزون کند/
معصیت قلب ولیّ را خون کند/
باش در شادی و غم عبد خدا/
کن حسابت را ز بی دینان جدا/
قلب مولا را مرنجان ای جوان/
تا شوی محبوب رب مهربان
1393/12/15 22:36:54.407
کد: 255531
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

بهش گفتم: امام زمان (عج) رو دوست داری؟گفت: آره ! خیلی دوسش دارمگفتم: امام زمان حجاب رو دوست داره یا نه؟گفت: آره!گفتم : پس چرا کاری که آقا دوست داره انجام نمیدی؟گفت: خب چیزه!…. ولی دوست داشتن امام زمان عج به ظاهر نیست ، به دلهگفتم: از این حرف که میگن به ظاهر نیست ، به دله بدم میادگفت: چرا؟براش یه مثال زدم:گفتم: فرض کن یه نفر بهت خبر بده که شوهرت با یه دختر خانوم دوست شدهو الان توی یه رستوران داره باهاش شام می خوره. تو هم سراسیمه میریو می بینی بله!!!! آقا نشسته و داره به دختره دل میده و قلوه می گیره.عصبانی میشی و بهش میگی: ای نامرد! بهم خیانت کردی؟بعد شوهرت بلند میشه و بهت میگه : عزیزم! من فقط تو رو دوست دارم.بعد تو بهش میگی: اگه منو دوست داری این دختره کیه؟ چرا باهاش دوست شدی؟چرا آوردیش رستوران؟ اونم بر می گرده میگه: عزیزم ظاهر رو نبین! مهم دلمه!دوست داشتن به دله…دیدم حالتش عوض شدهبهش گفتم: تو این لحظه به شوهرت نمیگی: مرده شور دلت رو ببرن؟تو نشستی با یه دختره عشقبازی می کنی بعد میگی من تو دلم تو رو دوست دارم؟حرف شوهرت رو باور می کنی؟گفت: معلومه که نه! دارم می بینم که خیانت می کنه ، چطور باور کنم؟معلومه که دروغ میگهگفتم: پس حجابت….اشک تو چشاش جمع شده بودروسری اش رو کشید جلوبا صدای لرزونش گفت: من جونم رو فدای امام زمانم می کنم ، حجاب که قابلش رو ندارهاز فردا دیدم با چادر اومدهگفتم: با یه مانتو مناسب هم میشد حجاب رو رعایت کرد!خندید و گفت: می دونم ! ولی امام زمانم چــــــادر رو بیشتر دوست دارهمی گفت: احساس می کنم آقا داره بهم لبخنــــــــــد می زنه. 
1393/12/14 10:14:59.583
کد: 254736
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

یکی از دوستان مقیم لندن بود.
تعریف می کرد که یک روز سوار تاکسی می شود و کرایه را می پردازد.
راننده بقیه پول را که برمی گرداند ۲۰ سنت اضافه تر می دهد!
می گفت :چند دقیقه ای با خودم کلنجار رفتم که بیست سنت اضافه را برگردانم یا نه؟
آخر سر بر خودم پیروز شدم و بیست سنت را پس دادم و گفتم آقا این را زیاد دادی
گذشت و به مقصد رسیدیم .
موقع پیاده شدن راننده سرش را بیرون آورد و گفت: آقا از شما ممنونم .
پرسیدم بابت چی ؟
گفت می خواستم فردا بیایم مرکز شما مسلمانان و مسلمان شوم اما هنوز کمی مردد بودم.
وقتی دیدم سوار ماشینم شدید خواستم شما را امتحان کنم .
با خودم شرط کردم اگر بیست سنت را پس دادید بیایم .
فردا خدمت می رسیم!
میگفت وقتی این حرفو ازش شنیدم تمام وجودم دگرگون شد حالی شبیه غش به من دست داد .
من مشغول خودم بودم در حالی که داشتم تمام اسلام را به بیست سنت می فروختم.


" مردم را با عمل خود به اسلام دعوت كنيم

( کپی کن ، میره و فراموشش میکنی اما روز قیامت
با زیادی ثوابش غافلگیر میشی )
1393/12/12 15:41:39.360
کد: 254207
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر

به نام خدا
سۆال های امتحانی آخر الزمان
نام: .....................
نام خانوادگی: .....................
مدت امتحان: تمام عمر
مقطع: تمامی انسان ها
تاریخ: عصر غیبت امام زمان

سوالات امتحان
1. تو انتخاب های زندگیت، نظر چه کسی برات از همه مهم تره؟
الف.خودم
ب.خانواده ام
ج. دوستان
د.خدای مهربون

2. معمولا چه موقع صبرت تموم میشه؟
الف.وقتی که برای کارهای شخصی خودت عصبانی می شی.
ب.وقتی که یکی رو که خیلی دوست داری از دستش می دی.
ج. وقتی کسی با انجام گناه فردی و اجتماعی دل امام زمان رو می رنجونه.
د.وقتی که تیم مورد علاقت شکست بخوره.

3.چقدر امام زمان (عج) رو دوست داری؟
الف.راستش تا حالا بهش فکر نکرده بودم.
ب.تو نمازام براش دعا می کنم.
ج.اگه دیدم یه جایی بهش توهین میشه ،حس غیرتم به جوش میاد.
د. اون قدر زیاد که برای تعجیل در ظهور هر کاری که لازمه حاضرم انجام بدم.

4. فکر می کنی وظیفت درباره امام زمان(عج) چیه؟
الف.هر روز بعد نمازها بهش سلام می دم و دعای فرج می خونم.
ب.باید تو عصر غیبت به حرف علما ی دین گوش بدم.
ج.باید مثل همه امامان که نیاز به یار داشتند، برای یاری آقا خودمو آماده کنم.
د.همه موارد

5.فکر کن الآن مشغول انجام گناه هستی،وضعت نسبت به امام زمانت چطوره؟
الف.سعی می کنم اصلا بهش فکر نکنم و گناه رو انجام بدم.
ب.گناه رو انجام می دم، بعد میام ار آقا معذرت می خوام،حتما منو می بخشه.
ج. خاکستر می شم تو خودم،گناه کنم و امام زمان(عج) منو ببینه؟ نه نمی شه.
د.اصلا به فکر گناه کوچیک هم نیستم؛ بابا من بیام با تیر بزنم تو دل امام زمان؟

6.اگه داشتی کاری برای امام زمان(عج) انجام می دادی و اون وقت یکی تو رو دید:
الف.خوشحال میشی و قند تو دلت آب می شه.
ب.بی تفاوت هستی و محل نمی گذاری.
ج. کمی خوشحال می شی،اما میگی: هدف اصلی من رضای خدا بوده.
د.ته دلت ناراحت می شی و می گی:خدایا اومدم یه کار رو خالص انجام بدم،باز نشد.

7.دوست داری بیشتر چه قیافه و تیپی بزنی؟
الف.تیپ روز(هر چی باشه)
ب.تیپ ایرونی
ج. تیپی که قشنگ تر باشه
د.تیپی که مورد پسند خدا و امام زمان(عج) باشه

8.بهت میگن:فقط یه آرزو کن تا برآورده بشه و تو میگی:
الف.ازدواج موفقی داشته باشم
ب.توی دانشگاه قبول بشم و یه کار خوب گیرم بیاد
ج. طوری زندگی کنم و بمیرم که امام زمانم از من راضی باشه
د.یک سفر به همه جاهای زیارتی

9.اگه بگن همین الآن می خواهیم شهادت رو نصیبت کنیم،چی میگی؟
الف.خدایا من زندگی دارم،به فکر زن و بچه و مادرو...هستم!
ب.هنوز جوونم و خیلی آرزو دارم باشه یه وقت دیگه!
ج. من از خدامه، ولی خب کمی حق الناس بر گردنم هست، بهشون برگردونم و حلالیت بطلبم،بعدش می آم
د.شهادت؟وای خدا جون، این چه سوالیه؟! یه عمر منتظر این لحظه بودم؛من آماده ام بریم که داره دیر می شه

10.اگه بگن دوست داری مرگت چطوری باشه،چی جواب می دی؟
الف.بازم حرف مرگ رو پیش کشیدی،چرا هی دم از ناامیدی می زنی؟یه جوری می میرم دیگه.
ب.دوست دارم مسلمون از دنیا برم و وقت مرگ، شیطون گولم نزنه.
ج. دوست دارم شب بخوابم و بدون درد،صبح از دنیا رفته باشم.
د.دوست دارم در رکاب آقا شهید بشم، قطعه قطعه بشم، تازه دردش هم شیرینه.

11.اگه در حال مرگ باشی یا مرده باشی وتقاضا کنی یه فرصت بهت بدن و دوباره به زندگی برگردی،این طرف چی کار می کنی؟
الف.خب می آم و دوباره زندگی میکنم و آرزوی عمر هزار ساله رو دارم.
ب.دیگه یه بنده صالح خدا می شم، از هر جهت.
ج. یک بار!؟ اگه هزار بارم بگن می تونی برگردی، زندگی خدا پسند رو انتخاب می کنم ودلم می خواد هزار بار در راه خدا شهید بشم
د.حق مردم رو بر می گردونم و از کسانی که بهشون ظلم کردم حلالیت می طلبم.

12.سوال اختیاری: اگه بر فرض بگن اینا شرط های پذیرفتن یاران امام زمانه، فکر می کنی قبول می شی؟
الف.نه بابا،من اگه اینطور بودم تا حالا شهید شده بودم.
ب.خب !بعضی ها رو دارم و بعضی هارو نه.
ج. بعضی مواردش خیلی سختن، فکر نکنم امام زمان(عج) اینقدر سخت گیر باشن،احتمالا تک وتوکی رو ندارم
د.قبول می شم، مطمئن مطمئن خودمو برای اینا آماده کردم،پس یه عمر برا چی زندگی کردم؟
1393/12/07 23:38:14.873
کد: 252135
عضویت برای دسترسی به امکانات بیشتر
دفتر خدمات ویژه تبیان
مراجعه: 2,303,242,818